Een burn-out not in my backyard please!

Achteraf had ik het allemaal wel eerder kunnen constateren. Een van de dingen die ik mezelf lang verweten heb. Ik werkte toch in Human Resources? Ik had vaker met mensen die overspannen waren, onder hoge stress werkten of een burn-out hadden, te maken gehad.

Mooi stom dat ik dat bij mezelf niet had herkend. Een van de vele verwijten die ik had richting mezelf. Wat had ik veel fout gedaan. Eigenlijk kon ik helemaal niets goed doen. Continu was ik bezig met wat er zou gebeuren als ik een fout zou maken. En dat leverde veel stress op. Wat als iemand me zou betrappen op een misser. Zou ik dan ontslagen worden? Zouden mijn vrienden me nog wel aardig vinden? En mijn familie? Misschien zou mijn fout wel zo groot zijn dat het in de krant zou komen. Ik werkte tenslotte in een omgeving waar ik Insider Trading informatie had en toegang tot nog veel meer dingen die interessant voor de pers zouden zijn. Dat zou pas echt een afgang zijn. Hoe kon ik mezelf dan nog vertonen op straat?

Janken, stress, hoofdpijn en een beetje overspannen

Stress. Grote pupillen. Gespannen spieren. Buiten adem kunnen zijn van een gesprek. Janken onder de douche ’s ochtends. (Nadat ik drie koppen koffie in bed gedronken had omdat ik er anders überhaupt niet uit kon komen). Een paracetamol of twee, nog een kop koffie. Die paracetamol nam ik op het laatst dagelijks. De hoofdpijn die ik had was nauwelijks te verduren. ’s Avonds creëerde ik vaak wat verlichting en ontspanning van die hoofdpijn door een glas wijn te drinken. Of twee. Of een hele fles. De volgende dag kijken of er met make-up nog wat van te maken valt. Een glimlach. Want ik ben altijd vriendelijk en iedereen moet mij aardig vinden.

Op een mooie vrijdagmiddag kreeg ik een burn-out

Op een mooie vrijdag middag eind november was het zo ver. Een email met een verwijt of ik iets niet op een andere manier kon doen. Als ik daar nu aan terug denk was het geen verwijt, of een veroordeling, maar meer een suggestie. Maar op dat moment voelde het in ieder geval als een verwijt. Ik had iets niet goed gedaan. Het was iets totaal onbenulligs. Wie contact moest leggen met wie, over een niet zo heel belangrijk detail. De mail kwam binnen en letterlijk knapte er iets in me.

Ik kon niet meer bewegen en nadat ik een hele tijd had stilgezeten, geen idee hoe lang, kreeg ik het voor elkaar om een vriendinnetje te bellen. Zij zou die avond sowieso langskomen en stond binnen no time op de stoep. Ik kan me nog herinneren dat ik op haar schoot lag en onophoudelijk moest huilen. Als een klein meisje. Ik kon niet meer. De rest van dat weekend kan ik me weinig van herinneren. Behalve dan dat ik super onaardig was tegen een voorbijganger op de Albert Cuyp. Nóg iets erbij op het lijstje om me druk over te maken.

Paranoide, stress, overspannen en de huisarts

Die maandag meldde ik me ziek nadat ik eerst bij de huisarts was geweest. Naar die huisarts ging ik toe omdat ik natuurlijk wel een back up moest hebben. Voor het geval dat ze me niet zouden geloven. Ik was compleet paranoïde. Stressed-out. Burn-out. Er zijn in die periode – voorafgaand aan mijn “snap”, dagen geweest dat ik niemand vertrouwde. Dat ik er van overtuigd was dat iedereen me probeerde te betrappen op fouten.

1 op de 5 Amsterdammers heeft burn-out klachten

Waarom ik dit blog schrijf? Ondanks dat 1 op de 7 Nederlanders met burn-out klachten rondloopt (en in Amsterdam is dat zelfs 1 op de 5) rust er nog steeds een taboe op. Ik schreef meerdere blogs over mijn persoonlijke verhaal.

 

21 comments
30 likes
Next post: Laat me met rust

Related posts

Comments

  • nicole orriens

    July 3, 2017 at 13:02
    Reply

    Ik heb geregeld last van stress helaas. Om te ontstressen ga ik elke ochtend hardlopen. Dat helpt goed.

    • Annelies Vette
      to nicole orriens

      July 4, 2017 at 06:22
      Reply

      Hi Nicole, ja dat kan heel goed werken!Let er op dat het geen 'must' wordt, want dan is het weer iets op je lijstje wat […] Read MoreHi Nicole, ja dat kan heel goed werken!Let er op dat het geen 'must' wordt, want dan is het weer iets op je lijstje wat je moet doen! Read Less

  • Fanneke

    July 3, 2017 at 12:55
    Reply

    Ook ik heb ooit een burn-out gehad. Heftig hoor. Ik herken je verhaal en vind dat je het mooi en aangrijpend hebt geschreven. Neem je […] Read MoreOok ik heb ooit een burn-out gehad. Heftig hoor. Ik herken je verhaal en vind dat je het mooi en aangrijpend hebt geschreven. Neem je tijd en rust. Sterkte met je herstel. Read Less

    • Annelies Vette
      to Fanneke

      July 4, 2017 at 06:29
      Reply

      Hi Fanneke, dankjewel voor je bericht. Hopelijk ben je weer helemaal hersteld! Ik inmiddels wel en heb er mijn werk van gemaakt om anderen te […] Read MoreHi Fanneke, dankjewel voor je bericht. Hopelijk ben je weer helemaal hersteld! Ik inmiddels wel en heb er mijn werk van gemaakt om anderen te helpen. Read Less

  • Theresa

    July 3, 2017 at 12:32
    Reply

    Bedankt voor het sharen van jouw ervaring. Denk je dat het aan de baan ligt, de sociale druk om te presenteren en dat falen niet […] Read MoreBedankt voor het sharen van jouw ervaring. Denk je dat het aan de baan ligt, de sociale druk om te presenteren en dat falen niet mag mindset waar veel mensen mee rondlopen Read Less

    • Annelies Vette
      to Theresa

      July 4, 2017 at 06:30
      Reply

      Hi Theresa, ik denk inderdaad dat het een combinatie van die dingen is. We willen allemaal te veel, te snel.

  • Aniek

    July 3, 2017 at 12:04
    Reply

    Dit klinkt - helaas - bekend. Ik kwam er ook pas achter toen het te laat was. Je blijft het zelf nog een hele tijd […] Read MoreDit klinkt - helaas - bekend. Ik kwam er ook pas achter toen het te laat was. Je blijft het zelf nog een hele tijd ontkennen en bent in je hoofd te druk om het te merken, waarschijnlijk. Nu - jaren later - let ik nog steeds op of het te druk of te veel voor me wordt. Want een burn-out wil je echt niet meemaken. Read Less

    • Annelies Vette
      to Aniek

      July 4, 2017 at 06:32
      Reply

      Hi Aniek, dankjewel voor je bericht. Ik denk dat heel veel mensen er pas achter komen toen het te laat was. Stiekem in je achterhoofd […] Read MoreHi Aniek, dankjewel voor je bericht. Ik denk dat heel veel mensen er pas achter komen toen het te laat was. Stiekem in je achterhoofd weet je het wel, maar toegeven is voor velen geen optie. En dat opletten dat blijft. Maar dat heeft ook met bewustzijn te maken! Read Less

  • Lodi

    July 3, 2017 at 11:54
    Reply

    Wat goed dat je jouw verhaal doet. Ik denk dat dit namelijk heel erg herkenbaar is voor velen. En openheid kan anderen alleen maar helpen. […] Read MoreWat goed dat je jouw verhaal doet. Ik denk dat dit namelijk heel erg herkenbaar is voor velen. En openheid kan anderen alleen maar helpen. Van at ik begrijp werk je nu zelf met mensen met deze klachten. Super hoor! Read Less

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

About Me

Hi! Mijn naam is Annelies.
Ik ben de-stress en re-charge coach. Ik begeleid mensen die last hebben van stress en burn-out klachten. Lees meer over mij

Latest Posts